Omschrijving
Passeig de Gràcia is de grote boulevard van Barcelona, die door de Eixample loopt van de Plaça de Catalunya tot Carrer Gran de Gràcia. Het is de duurste straat van de stad en van Spanje, omzoomd door luxewinkels, grote hotels en enkele van de beroemdste gebouwen van het modernisme.
Het beroemdste stuk is het Blok van de Tweedracht (Illa de la Discòrdia), waar drie grote architecten deur aan deur wedijverden: Puig i Cadafalchs Casa Amatller, Domènech i Montaners Casa Lleó Morera en Gaudí's Casa Batlló, met zijn geschubde dak en balkons als botten.
Wat verderop rijst Gaudí's Casa Milà op, bijgenaamd La Pedrera, de Steengroeve, een golf van steen met kronkelende ijzeren balkons. De laan heeft nog veel meer modernistische gebouwen, zoals Casa Fuster van Puig i Cadafalch en Casa Pons i Pascual van Enric Sagnier, en het Palau Robert uit 1903.
Zelfs het straatmeubilair hoort bij de show. De sierlijke banken en lantaarnpalen, met hun mozaïek van kleurrijke tegels, werden in 1906 ontworpen door Pere Falqués i Urpí.
Het was niet altijd zo chic. Voordat het in de mode raakte, was Passeig de Gràcia een landweg genaamd Camí de Jesús, de Weg van Jezus. Hij liep tussen tuinen van de stadsmuren naar Gràcia, toen nog een apart dorp.
In 1827 werd het een laan van 42 meter breed, en de hele 19e eeuw kwamen aristocraten hier hun paarden en koetsen showen. Toen de Eixample eromheen groeide, wilden de rijkste families van de stad hier wonen.
Zo verzamelde één straat de sterren van het modernisme: Gaudí, Falqués, Puig i Cadafalch, Domènech i Montaner, Sagnier en Vilaseca bouwden hier allemaal.
Tijdens de Spaanse Burgeroorlog zat de regering van Baskenland op nummer 60. Het blijft een van de grote wandelingen van Barcelona, zowel om de etalages als om de gevels.
Het beroemdste stuk is het Blok van de Tweedracht (Illa de la Discòrdia), waar drie grote architecten deur aan deur wedijverden: Puig i Cadafalchs Casa Amatller, Domènech i Montaners Casa Lleó Morera en Gaudí's Casa Batlló, met zijn geschubde dak en balkons als botten.
Wat verderop rijst Gaudí's Casa Milà op, bijgenaamd La Pedrera, de Steengroeve, een golf van steen met kronkelende ijzeren balkons. De laan heeft nog veel meer modernistische gebouwen, zoals Casa Fuster van Puig i Cadafalch en Casa Pons i Pascual van Enric Sagnier, en het Palau Robert uit 1903.
Zelfs het straatmeubilair hoort bij de show. De sierlijke banken en lantaarnpalen, met hun mozaïek van kleurrijke tegels, werden in 1906 ontworpen door Pere Falqués i Urpí.
Het was niet altijd zo chic. Voordat het in de mode raakte, was Passeig de Gràcia een landweg genaamd Camí de Jesús, de Weg van Jezus. Hij liep tussen tuinen van de stadsmuren naar Gràcia, toen nog een apart dorp.
In 1827 werd het een laan van 42 meter breed, en de hele 19e eeuw kwamen aristocraten hier hun paarden en koetsen showen. Toen de Eixample eromheen groeide, wilden de rijkste families van de stad hier wonen.
Zo verzamelde één straat de sterren van het modernisme: Gaudí, Falqués, Puig i Cadafalch, Domènech i Montaner, Sagnier en Vilaseca bouwden hier allemaal.
Tijdens de Spaanse Burgeroorlog zat de regering van Baskenland op nummer 60. Het blijft een van de grote wandelingen van Barcelona, zowel om de etalages als om de gevels.