Omschrijving
La Rambla is de beroemdste straat van Barcelona: een met bomen omzoomde voetgangersboulevard van 1,2 kilometer lang die loopt van de Plaça de Catalunya naar het Columbusmonument en de oude haven. Van de ochtend tot laat in de nacht is het er druk, vol kiosken, bloemenstalletjes, straatartiesten en cafés.
De dichter Federico García Lorca noemde haar “de enige straat ter wereld waarvan ik wilde dat ze nooit zou eindigen”. Ze begon als iets veel minder poëtisch: een beek vol afvalwater die regen van de heuvels afvoerde, net buiten de stadsmuren.
De naam komt van het Arabische woord voor zand, en in het Catalaans is een rambla een droge rivierbedding. Het plaveisel herinnert zich dat nog, met een golvend patroon dat rimpelt als water. Het zijn eigenlijk vijf straten achter elkaar, elk met een eigen naam, vandaar het meervoud, Les Rambles.
Sla af naar de Boqueria-markt, een van de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad, met een zeer gevarieerd aanbod. Een paar stappen van de Rambla dels Caputxins opent zich het kleine Plaça Reial, met palmbomen, zuilengangen en lantaarnpalen ontworpen door Gaudí.
In het plaveisel bij de Pla de l'Os ligt een mozaïek van Joan Miró, aangelegd in 1971. In de buurt staan het operahuis Liceu, open sinds 1847, en het barokke Palau de la Virreina. De Font de Canaletes bovenaan is het traditionele ontmoetingspunt.
In 1377 werden de stadsmuren verlengd om de Rambla erbinnen te brengen, en in 1440 werd de beek omgeleid. Langzaam werd de sloot een promenade voor markten, feesten en spelen, omzoomd door kloosters. In 1835 staken relschoppers ze in brand, en op de lege kavels verrezen de Boqueria, het Plaça Reial en het Liceu.
Rijke Catalanen die hun fortuin hadden gemaakt in Spaans-Amerika, sommigen op slavenplantages, bouwden er daarna weelderige herenhuizen. De eerste bomen, in 1703, waren 280 berken; de platanen kwamen pas in 1859.
Wees voorzichtig: de drukte is geliefd bij zakkenrollers, en sommige restaurants hier richten zich eerst op toeristen, met middelmatige paella. Het beste gebruik van de straat is misschien als ruggengraat van waaruit je het Gotische Kwartier aan de ene kant en El Raval aan de andere in duikt.
Niet missen
• De Boqueria-markt.
• Het mozaïek van Miró.
• Plaça Reial.
• Het operahuis Liceu.
Wist je dat?
• Tot 2010 had de Rambla dels Estudis een openluchtmarkt voor vogels in kooien.
• Het Teatre Principal, opgericht in 1568, is het oudste theater van Barcelona.
• Locals noemen wandelen hier ramblejar.
De dichter Federico García Lorca noemde haar “de enige straat ter wereld waarvan ik wilde dat ze nooit zou eindigen”. Ze begon als iets veel minder poëtisch: een beek vol afvalwater die regen van de heuvels afvoerde, net buiten de stadsmuren.
De naam komt van het Arabische woord voor zand, en in het Catalaans is een rambla een droge rivierbedding. Het plaveisel herinnert zich dat nog, met een golvend patroon dat rimpelt als water. Het zijn eigenlijk vijf straten achter elkaar, elk met een eigen naam, vandaar het meervoud, Les Rambles.
Sla af naar de Boqueria-markt, een van de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad, met een zeer gevarieerd aanbod. Een paar stappen van de Rambla dels Caputxins opent zich het kleine Plaça Reial, met palmbomen, zuilengangen en lantaarnpalen ontworpen door Gaudí.
In het plaveisel bij de Pla de l'Os ligt een mozaïek van Joan Miró, aangelegd in 1971. In de buurt staan het operahuis Liceu, open sinds 1847, en het barokke Palau de la Virreina. De Font de Canaletes bovenaan is het traditionele ontmoetingspunt.
In 1377 werden de stadsmuren verlengd om de Rambla erbinnen te brengen, en in 1440 werd de beek omgeleid. Langzaam werd de sloot een promenade voor markten, feesten en spelen, omzoomd door kloosters. In 1835 staken relschoppers ze in brand, en op de lege kavels verrezen de Boqueria, het Plaça Reial en het Liceu.
Rijke Catalanen die hun fortuin hadden gemaakt in Spaans-Amerika, sommigen op slavenplantages, bouwden er daarna weelderige herenhuizen. De eerste bomen, in 1703, waren 280 berken; de platanen kwamen pas in 1859.
Wees voorzichtig: de drukte is geliefd bij zakkenrollers, en sommige restaurants hier richten zich eerst op toeristen, met middelmatige paella. Het beste gebruik van de straat is misschien als ruggengraat van waaruit je het Gotische Kwartier aan de ene kant en El Raval aan de andere in duikt.
Niet missen
• De Boqueria-markt.
• Het mozaïek van Miró.
• Plaça Reial.
• Het operahuis Liceu.
Wist je dat?
• Tot 2010 had de Rambla dels Estudis een openluchtmarkt voor vogels in kooien.
• Het Teatre Principal, opgericht in 1568, is het oudste theater van Barcelona.
• Locals noemen wandelen hier ramblejar.