Opis
Montjuïc to szerokie wzgórze wznoszące się nad barcelońskim portem, na południowy zachód od centrum: mozaika ogrodów, muzeów i obiektów olimpijskich, z zamkiem na szczycie i najlepszymi widokami na port. Można tu dojechać kolejką linowo-terenową i kolejką linową.
Jego nazwa oznacza „Górę Żydowską” w średniowiecznej łacinie i po katalońsku, ponieważ społeczność żydowska miasta chowała na jego stokach swoich zmarłych. Sama Barcelona narodziła się tutaj, między morzem a rzeką Llobregat.
W czasach rzymskich wzgórze było kamieniołomem miasta, co zmieniło jego kształt. Na szczycie XVII-wieczny zamek góruje nad portem z urwistej wschodniej strony. W 1842 roku ostrzeliwał miasto, a później służył jako więzienie dla więźniów politycznych.
Torturowano tam i rozstrzeliwano anarchistów, a w 1940 roku także prezydenta Katalonii Lluísa Companysa, wydanego Franco przez nazistów. To mroczny rozdział i część powodu, dla którego to wzgórze ma znaczenie.
Potem wzgórze stało się wizytówką. Wystawa Międzynarodowa w 1929 roku dała mu okazały Palau Nacional, dziś Narodowe Muzeum Sztuki Katalonii, oraz Magiczną Fontannę u stóp długich schodów, z oświetlonymi fontannami w połowie wysokości.
Z 1929 roku pochodzi też Poble Espanyol, „hiszpańska wioska” z budynków w różnych stylach regionalnych, oraz Pawilon Niemiecki Miesa van der Rohe, zburzony w 1930 roku i odbudowany w 1988. Fundació Joan Miró pokazuje prace barcelońskiego malarza.
W 1992 roku wzgórze było sercem Igrzysk Olimpijskich. Stadion zbudowany w 1929 roku, przemianowany na cześć Companysa, gościł ceremonie, a wokół niego powstał Pierścień Olimpijski z halą Palau Sant Jordi i efektowną wieżą telekomunikacyjną Santiaga Calatravy.
Metr częściowo narodził się tutaj: w 1794 roku francuski astronom Pierre Méchain dokonywał pomiarów z twierdzy. Pomogły one wyliczyć odległość od bieguna północnego do równika, a z niej pierwszy prototyp metra.
Stoki są też parkiem. Były naturalnie zalesione i mieszkańcy okolicy uprawiali tam żywność i wypasali zwierzęta, aż lasy częściowo wykarczowano w latach 90. XIX wieku, by zrobić miejsce na ogrody, a resztę zrobiła wystawa z 1929 roku.
Koniecznie zobacz
• Magiczna Fontanna.
• Palau Nacional i jego muzeum.
• Fundació Joan Miró.
• Pawilon Niemiecki.
• Zamek i jego widok.
Czy wiesz, że…?
• Po jego drogach ścigała się Formuła 1: po wypadku, w którym w 1975 roku zginęły cztery osoby, Grand Prix Hiszpanii już tu nie wróciło.
• Stadion z 1929 roku miał gościć antyfaszystowską alternatywę dla igrzysk w Berlinie w 1936 roku. Wojna domowa to uniemożliwiła.
Jego nazwa oznacza „Górę Żydowską” w średniowiecznej łacinie i po katalońsku, ponieważ społeczność żydowska miasta chowała na jego stokach swoich zmarłych. Sama Barcelona narodziła się tutaj, między morzem a rzeką Llobregat.
W czasach rzymskich wzgórze było kamieniołomem miasta, co zmieniło jego kształt. Na szczycie XVII-wieczny zamek góruje nad portem z urwistej wschodniej strony. W 1842 roku ostrzeliwał miasto, a później służył jako więzienie dla więźniów politycznych.
Torturowano tam i rozstrzeliwano anarchistów, a w 1940 roku także prezydenta Katalonii Lluísa Companysa, wydanego Franco przez nazistów. To mroczny rozdział i część powodu, dla którego to wzgórze ma znaczenie.
Potem wzgórze stało się wizytówką. Wystawa Międzynarodowa w 1929 roku dała mu okazały Palau Nacional, dziś Narodowe Muzeum Sztuki Katalonii, oraz Magiczną Fontannę u stóp długich schodów, z oświetlonymi fontannami w połowie wysokości.
Z 1929 roku pochodzi też Poble Espanyol, „hiszpańska wioska” z budynków w różnych stylach regionalnych, oraz Pawilon Niemiecki Miesa van der Rohe, zburzony w 1930 roku i odbudowany w 1988. Fundació Joan Miró pokazuje prace barcelońskiego malarza.
W 1992 roku wzgórze było sercem Igrzysk Olimpijskich. Stadion zbudowany w 1929 roku, przemianowany na cześć Companysa, gościł ceremonie, a wokół niego powstał Pierścień Olimpijski z halą Palau Sant Jordi i efektowną wieżą telekomunikacyjną Santiaga Calatravy.
Metr częściowo narodził się tutaj: w 1794 roku francuski astronom Pierre Méchain dokonywał pomiarów z twierdzy. Pomogły one wyliczyć odległość od bieguna północnego do równika, a z niej pierwszy prototyp metra.
Stoki są też parkiem. Były naturalnie zalesione i mieszkańcy okolicy uprawiali tam żywność i wypasali zwierzęta, aż lasy częściowo wykarczowano w latach 90. XIX wieku, by zrobić miejsce na ogrody, a resztę zrobiła wystawa z 1929 roku.
Koniecznie zobacz
• Magiczna Fontanna.
• Palau Nacional i jego muzeum.
• Fundació Joan Miró.
• Pawilon Niemiecki.
• Zamek i jego widok.
Czy wiesz, że…?
• Po jego drogach ścigała się Formuła 1: po wypadku, w którym w 1975 roku zginęły cztery osoby, Grand Prix Hiszpanii już tu nie wróciło.
• Stadion z 1929 roku miał gościć antyfaszystowską alternatywę dla igrzysk w Berlinie w 1936 roku. Wojna domowa to uniemożliwiła.