Opis
Port Vell, Stary Port, to nabrzeże Barcelony u stóp La Rambla: szeroka promenada nad dokami i jachtami, z kompleksem handlowo-rozrywkowym, akwarium i kolejką linową przez port. Odbudowano go przed igrzyskami olimpijskimi w 1992 roku.
Wejściem jest Rambla de Mar. Ten pomost z obrotowym mostem, który otwiera się, by przepuścić łodzie, prowadzi od La Rambla przez wodę do Maremàgnum, centrum handlowego ze sklepami, restauracjami i barami, a dalej do jachtów cumujących w marinie.
Akwarium jest największe w Europie, z 22 basenami, w których pływa około 8000 ryb i 11 rekinów. Jest też kino IMAX. Kompleks odwiedza rocznie około 16 milionów osób.
Nie przegap kolejki linowej przez port od Torre Jaume I, zaplanowanej na Wystawę 1929 roku i otwartej w 1931. Daje rozległy widok na port, plażę Barceloneta i Montjuïc. Port rośnie dalej za Montjuïc w stronę delty Llobregatu, ale Port Vell jest miejscem, gdzie miasto spotyka się z wodą.
Port Vell ma trudną przeszłość. Przez stulecia Barcelona była wielką potęgą morską Morza Śródziemnego bez prawdziwego portu. Statki kotwiczyły przy plaży, narażone na sztormy, a rozbicia były częste. Zbudowanie portu było problemem: morze zasypywało piaskiem każdą budowlę.
Pierwsza udana próba zaczęła się w 1477 roku, od mola ciągnącego się do piaszczystej wysepki. Działało, po swojemu: nagromadziło się tyle piasku, że później na nim zbudowano całą nową dzielnicę, Barcelonetę. W 1743 roku piasek wygrał znowu, zamykając port i więżąc statki w środku.
Walka trwała do końca XIX wieku. Potem wielkie statki przeniosły się dalej na południe, a stary port stał się zaniedbanym pasem pustych magazynów, dworców towarowych i fabryk. Igrzyska olimpijskie w 1992 roku zmieniły wszystko.
Wejściem jest Rambla de Mar. Ten pomost z obrotowym mostem, który otwiera się, by przepuścić łodzie, prowadzi od La Rambla przez wodę do Maremàgnum, centrum handlowego ze sklepami, restauracjami i barami, a dalej do jachtów cumujących w marinie.
Akwarium jest największe w Europie, z 22 basenami, w których pływa około 8000 ryb i 11 rekinów. Jest też kino IMAX. Kompleks odwiedza rocznie około 16 milionów osób.
Nie przegap kolejki linowej przez port od Torre Jaume I, zaplanowanej na Wystawę 1929 roku i otwartej w 1931. Daje rozległy widok na port, plażę Barceloneta i Montjuïc. Port rośnie dalej za Montjuïc w stronę delty Llobregatu, ale Port Vell jest miejscem, gdzie miasto spotyka się z wodą.
Port Vell ma trudną przeszłość. Przez stulecia Barcelona była wielką potęgą morską Morza Śródziemnego bez prawdziwego portu. Statki kotwiczyły przy plaży, narażone na sztormy, a rozbicia były częste. Zbudowanie portu było problemem: morze zasypywało piaskiem każdą budowlę.
Pierwsza udana próba zaczęła się w 1477 roku, od mola ciągnącego się do piaszczystej wysepki. Działało, po swojemu: nagromadziło się tyle piasku, że później na nim zbudowano całą nową dzielnicę, Barcelonetę. W 1743 roku piasek wygrał znowu, zamykając port i więżąc statki w środku.
Walka trwała do końca XIX wieku. Potem wielkie statki przeniosły się dalej na południe, a stary port stał się zaniedbanym pasem pustych magazynów, dworców towarowych i fabryk. Igrzyska olimpijskie w 1992 roku zmieniły wszystko.