Opis
Plaça Reial to wspaniały plac z podcieniami w Dzielnicy Gotyckiej w Barcelonie, tuż przy La Rambla: palmy, żółte arkady, fontanna Trzech Gracji i dwie latarnie Gaudiego. Wygląda jak obraz porządku w plątaninie starego miasta.
Najpierw warto zobaczyć fontannę pośrodku placu, żelazną fontannę Trzech Gracji odlaną w paryskiej odlewni Durenne. Stoi tam, gdzie planowano pomnik Ferdynanda Katolickiego.
Potem poszukaj dwóch latarni z 1878 roku, jednych z pierwszych dzieł świeżo upieczonego absolwenta Antoniego Gaudiego. Stoją pośrodku spokoju placu z podcieniami, jako pierwsza zapowiedź architekta, którego Barcelona miała wkrótce poznać.
W arkadach mieszczą się restauracje, ogródki i niektóre z najbardziej znanych klubów nocnych w mieście, więc plac najbardziej tętni życiem po zmroku. Wychodzi na niego Hotel Roma Reial, a La Rambla jest tuż obok.
Plac jest najpopularniejszy latem i podczas święta La Mercè we wrześniu. W niedzielne poranki zbierają się tu kolekcjonerzy monet i znaczków. W czasie święta odbywają się tu koncerty pod gołym niebem.
Plac narodził się na ruinach klasztoru. Klasztor kapucynów Santa Madrona stał tu aż do zamieszek w 1835 roku, kiedy go rozebrano. Gdy miasto spierało się, co zbudować w zamian, przez kilka lat działał tu tymczasowy teatr.
W 1848 roku wygrał projekt Francesca Daniela Moliny: neoklasycystyczny plac zamknięty ze wszystkich stron, barcelońska wersja hiszpańskiej plaza mayor. Pierwszy kamień położyła królowa Izabela II, a budynki stanęły w latach 50. XIX wieku.
Samochody wyrzucono w latach 80. i od tamtej pory plac należy do pieszych. Arkady zachowują cień, a ogródki rozlewają się pod palmami. Jest miastem partnerskim Plaza Garibaldi w mieście Meksyk, innego miejsca słynnego z nocnego życia.
Najpierw warto zobaczyć fontannę pośrodku placu, żelazną fontannę Trzech Gracji odlaną w paryskiej odlewni Durenne. Stoi tam, gdzie planowano pomnik Ferdynanda Katolickiego.
Potem poszukaj dwóch latarni z 1878 roku, jednych z pierwszych dzieł świeżo upieczonego absolwenta Antoniego Gaudiego. Stoją pośrodku spokoju placu z podcieniami, jako pierwsza zapowiedź architekta, którego Barcelona miała wkrótce poznać.
W arkadach mieszczą się restauracje, ogródki i niektóre z najbardziej znanych klubów nocnych w mieście, więc plac najbardziej tętni życiem po zmroku. Wychodzi na niego Hotel Roma Reial, a La Rambla jest tuż obok.
Plac jest najpopularniejszy latem i podczas święta La Mercè we wrześniu. W niedzielne poranki zbierają się tu kolekcjonerzy monet i znaczków. W czasie święta odbywają się tu koncerty pod gołym niebem.
Plac narodził się na ruinach klasztoru. Klasztor kapucynów Santa Madrona stał tu aż do zamieszek w 1835 roku, kiedy go rozebrano. Gdy miasto spierało się, co zbudować w zamian, przez kilka lat działał tu tymczasowy teatr.
W 1848 roku wygrał projekt Francesca Daniela Moliny: neoklasycystyczny plac zamknięty ze wszystkich stron, barcelońska wersja hiszpańskiej plaza mayor. Pierwszy kamień położyła królowa Izabela II, a budynki stanęły w latach 50. XIX wieku.
Samochody wyrzucono w latach 80. i od tamtej pory plac należy do pieszych. Arkady zachowują cień, a ogródki rozlewają się pod palmami. Jest miastem partnerskim Plaza Garibaldi w mieście Meksyk, innego miejsca słynnego z nocnego życia.