Opis
Museu d’Història de la Ciutat, Muzeum Historii Barcelony (MUHBA), zabiera cię pod Dzielnicę Gotycką, do rzymskiego miasta Barcino. Główna siedziba znajduje się przy Plaça del Rei, gdzie pomosty biegną nad ponad 4000 metrów kwadratowych odkopanych ulic i budynków.
Zwiedzanie podziemi to największa atrakcja. Idziesz nad rzymskimi ulicami i sklepami, pralnią, farbiarnią, tłocznią wina i basenami, w których solono ryby i robiono garum, rzymski sos rybny. Dalej leżą pozostałości wczesnochrześcijańskiego zespołu biskupiego z baptysterium.
Zwiedzanie kończy się w średniowiecznym pałacu królewskim, Palau Reial Major. Ogromna Saló del Tinell z XIV wieku ma sklepienie wsparte na wielkich okrągłych łukach. Sąsiednia kaplica św. Agaty skrywa XV-wieczny ołtarz Jaume Hugueta.
Nad ziemią późnogotycka Casa Padellàs mieści dziś wystawy czasowe, a muzeum zarządza też innymi miejscami w mieście, jak Świątynia Augusta i rzymska droga cmentarna.
W 1931 roku Casa Padellàs, gotycka rezydencja z XV i XVI wieku, została rozebrana kamień po kamieniu i przeniesiona na Plaça del Rei, by zrobić miejsce nowej Via Laietana. Podczas jej odbudowy robotnicy odkryli pod spodem całe rzymskie miasto.
Tym miastem było Barcino, kolonia, z której wyrosła Barcelona. Wykopaliska trwały aż do hiszpańskiej wojny domowej, a znaleziska były tak ważne, że na tym terenie powstało od dawna planowane muzeum historii.
Otwarto je 14 kwietnia 1943 roku, a jego pierwszym dyrektorem został historyk Agustí Duran i Sanpere. Wczesnochrześcijańskie baptysterium odkryto w 1968 roku, a obszar archeologiczny został całkowicie przebudowany w 1998.
Dziś muzeum, prowadzone przez radę miasta, obejmuje dzieje miasta od rzymskich początków po czasy najnowsze i wyrosło na sieć miejsc dziedzictwa rozsianych po całej Barcelonie.
Zwiedzanie podziemi to największa atrakcja. Idziesz nad rzymskimi ulicami i sklepami, pralnią, farbiarnią, tłocznią wina i basenami, w których solono ryby i robiono garum, rzymski sos rybny. Dalej leżą pozostałości wczesnochrześcijańskiego zespołu biskupiego z baptysterium.
Zwiedzanie kończy się w średniowiecznym pałacu królewskim, Palau Reial Major. Ogromna Saló del Tinell z XIV wieku ma sklepienie wsparte na wielkich okrągłych łukach. Sąsiednia kaplica św. Agaty skrywa XV-wieczny ołtarz Jaume Hugueta.
Nad ziemią późnogotycka Casa Padellàs mieści dziś wystawy czasowe, a muzeum zarządza też innymi miejscami w mieście, jak Świątynia Augusta i rzymska droga cmentarna.
W 1931 roku Casa Padellàs, gotycka rezydencja z XV i XVI wieku, została rozebrana kamień po kamieniu i przeniesiona na Plaça del Rei, by zrobić miejsce nowej Via Laietana. Podczas jej odbudowy robotnicy odkryli pod spodem całe rzymskie miasto.
Tym miastem było Barcino, kolonia, z której wyrosła Barcelona. Wykopaliska trwały aż do hiszpańskiej wojny domowej, a znaleziska były tak ważne, że na tym terenie powstało od dawna planowane muzeum historii.
Otwarto je 14 kwietnia 1943 roku, a jego pierwszym dyrektorem został historyk Agustí Duran i Sanpere. Wczesnochrześcijańskie baptysterium odkryto w 1968 roku, a obszar archeologiczny został całkowicie przebudowany w 1998.
Dziś muzeum, prowadzone przez radę miasta, obejmuje dzieje miasta od rzymskich początków po czasy najnowsze i wyrosło na sieć miejsc dziedzictwa rozsianych po całej Barcelonie.