Opis
Arc de Triomf to łuk triumfalny w Barcelonie, który nie świętuje żadnego zwycięstwa. Stoi na początku szerokiej, wysadzanej drzewami promenady, Passeig de Lluís Companys, prowadzącej do parku Ciutadella, i jest zbudowany z czerwonej cegły w stylu o mauretańskim posmaku.
Miasto zbudowało go jako główną bramę Wystawy Światowej w 1888 roku, a jego tematem było powitanie, nie wojna. W odróżnieniu od paryskiego Łuku Triumfalnego czy londyńskiego Wellington Arch nie upamiętnia zwycięstw wojskowych. Jego główny fryz nosi tytuł Barcelona wita narody.
Architekt Josep Vilaseca wybrał odsłoniętą czerwoną cegłę, łatwiejszą i tańszą niż kamień, i ozdobił ją glazurowaną ceramiką w stylu neomudejar, który zapowiada już modernizm. Zastąpił on dużo śmielszy plan: wieżę o wysokości ponad 250 metrów.
Szczegóły zasługują na bliższe spojrzenie. Kamienne nietoperze, godło króla Jakuba I, siedzą na filarach. Kliny łuku tworzą wielki wieniec laurowy z herbami 49 prowincji Hiszpanii z 1888 roku, z herbem Barcelony na górze, większym niż pozostałe.
Po drugiej stronie wczesny fryz Josepa Llimony, Nagroda, pokazuje wręczanie nagród uczestnikom targów.
Fryzy boczne niosą alegorie rolnictwa, przemysłu i handlu autorstwa Antoniego Vilanovy oraz nauk i sztuk autorstwa Torquata Tassó. Główny fryz jest dziełem Josepa Reynésa, więc każda strona łuku opowiada własną historię.
Josep Vilaseca zaprojektował go jako bramę, a jego ceglane masy obramowują spacer jak dekoracje teatralne.
Wystawa przyniosła straty, ale łuk, jej symbol obok Pomnika Kolumba, nigdy nie został rozebrany. Nadal otwiera promenadę prowadzącą do parku Ciutadella, na terenie dawnych targów, brama do nowoczesnej epoki miasta, i jest dobrym punktem wyjścia na spacer po dzielnicy Ribera.
Miasto zbudowało go jako główną bramę Wystawy Światowej w 1888 roku, a jego tematem było powitanie, nie wojna. W odróżnieniu od paryskiego Łuku Triumfalnego czy londyńskiego Wellington Arch nie upamiętnia zwycięstw wojskowych. Jego główny fryz nosi tytuł Barcelona wita narody.
Architekt Josep Vilaseca wybrał odsłoniętą czerwoną cegłę, łatwiejszą i tańszą niż kamień, i ozdobił ją glazurowaną ceramiką w stylu neomudejar, który zapowiada już modernizm. Zastąpił on dużo śmielszy plan: wieżę o wysokości ponad 250 metrów.
Szczegóły zasługują na bliższe spojrzenie. Kamienne nietoperze, godło króla Jakuba I, siedzą na filarach. Kliny łuku tworzą wielki wieniec laurowy z herbami 49 prowincji Hiszpanii z 1888 roku, z herbem Barcelony na górze, większym niż pozostałe.
Po drugiej stronie wczesny fryz Josepa Llimony, Nagroda, pokazuje wręczanie nagród uczestnikom targów.
Fryzy boczne niosą alegorie rolnictwa, przemysłu i handlu autorstwa Antoniego Vilanovy oraz nauk i sztuk autorstwa Torquata Tassó. Główny fryz jest dziełem Josepa Reynésa, więc każda strona łuku opowiada własną historię.
Josep Vilaseca zaprojektował go jako bramę, a jego ceglane masy obramowują spacer jak dekoracje teatralne.
Wystawa przyniosła straty, ale łuk, jej symbol obok Pomnika Kolumba, nigdy nie został rozebrany. Nadal otwiera promenadę prowadzącą do parku Ciutadella, na terenie dawnych targów, brama do nowoczesnej epoki miasta, i jest dobrym punktem wyjścia na spacer po dzielnicy Ribera.