Omschrijving
Sagrada Família is de grote basiliek van Barcelona, ontworpen door Antoni Gaudí en nog altijd in aanbouw, ruim een eeuw nadat hij het project overnam: torens als stenen honingraten, gevels vol gebeeldhouwde planten en dieren en een interieur als een versteend bos. Het is de hoogste kerk ter wereld.
Begin buiten bij de Geboortegevel, de enige die Gaudí zelf zag verrijzen. De drie portalen, voor Hoop, Geloof en Liefde, wemelen van de scènes uit de natuur, en aan de voet van de twee grote zuilen zitten een zeeschildpad en een landschildpad, de ene voor het land en de andere voor de zee.
De Passiegevel aan de andere kant is totaal anders: kaal, hoekig, met hellende zuilen als gespannen spieren en een bovenste fronton van beenachtige pijlers. De gekwelde figuren werden vanaf 1987 gehouwen door een team onder leiding van Josep Maria Subirachs, en er wordt nog steeds over gediscussieerd.
Binnen vertakt het zuilenbos zich als bomen en draagt het gewelven van 45 meter hoog in het middenschip. Elke zuil begint vierkant, wordt dan een achthoek, vervolgens een zestienhoek en ten slotte een cirkel, zodat bijna geen enkel oppervlak vlak is. Gaudí plande ook dat de hoogtes stap voor stap zouden oplopen, van schip via kruising naar apsis, en dat alles is vanaf de ingang te zien.
De torenspitsen zijn het handelsmerk. Gaudí plande er achttien, voor de twaalf apostelen, de vier evangelisten, Maria en, de hoogste van allemaal, Jezus Christus. De torens van de evangelisten dragen bovenaan een gevleugelde stier, mens, adelaar en leeuw, en de lagere eindigen in mozaïeken van Venetiaans glas.
De geplande Glorie-gevel, de hoofdingang, wordt de grootste van de drie. Op de middelste deuren van Subirachs staat al het Onze Vader in het Catalaans, met de woorden “Geef ons heden ons dagelijks brood” in vijftig talen.
Beneden in de crypte ligt het graf van Gaudí. Hij wijdde de rest van zijn leven aan de kerk, en toen hij in 1926 stierf, aangereden door een tram, stond er minder dan een kwart van. “Mijn Opdrachtgever heeft geen haast”, zou hij hebben gegrapt.
Het begon met een boekhandelaar, Josep Maria Bocabella, die droomde van een “boetetempel” die volledig door giften werd betaald. In 1882 begon het werk volgens een conventioneel neogotisch plan. Toen de eerste architect een jaar later opstapte, nam Gaudí het over en veranderde alles.
In 1936 staken anarchisten de crypte in brand en drongen zijn atelier binnen, waarbij plannen en maquettes werden vernietigd. Zijn opvolgers reconstrueerden het ontwerp aan de hand van fragmenten en foto's, en vanaf de jaren tachtig namen computers het steenhouwwerk over dat eerst met de hand gebeurde.
De centrale Toren van Jezus Christus werd in 2026 voltooid, een eeuw na Gaudí's dood, en is 172,5 meter hoog. Dat is iets minder dan de heuvel Montjuïc: Gaudí vond dat geen mensenwerk Gods werk mocht overtreffen.
Niet missen
• De Geboortegevel.
• De Passiegevel.
• Het zuilenbos binnen.
• Het graf van Gaudí in de crypte.
Wist je dat?
• George Orwell noemde haar “een van de lelijkste gebouwen ter wereld”.
• Het magische vierkant op de Passiegevel telt in elke rij op tot 33, niet de gebruikelijke 34.
• Sinds 2018 komt een deel van de steen uit een steengroeve in Engeland, bij Chorley.
Begin buiten bij de Geboortegevel, de enige die Gaudí zelf zag verrijzen. De drie portalen, voor Hoop, Geloof en Liefde, wemelen van de scènes uit de natuur, en aan de voet van de twee grote zuilen zitten een zeeschildpad en een landschildpad, de ene voor het land en de andere voor de zee.
De Passiegevel aan de andere kant is totaal anders: kaal, hoekig, met hellende zuilen als gespannen spieren en een bovenste fronton van beenachtige pijlers. De gekwelde figuren werden vanaf 1987 gehouwen door een team onder leiding van Josep Maria Subirachs, en er wordt nog steeds over gediscussieerd.
Binnen vertakt het zuilenbos zich als bomen en draagt het gewelven van 45 meter hoog in het middenschip. Elke zuil begint vierkant, wordt dan een achthoek, vervolgens een zestienhoek en ten slotte een cirkel, zodat bijna geen enkel oppervlak vlak is. Gaudí plande ook dat de hoogtes stap voor stap zouden oplopen, van schip via kruising naar apsis, en dat alles is vanaf de ingang te zien.
De torenspitsen zijn het handelsmerk. Gaudí plande er achttien, voor de twaalf apostelen, de vier evangelisten, Maria en, de hoogste van allemaal, Jezus Christus. De torens van de evangelisten dragen bovenaan een gevleugelde stier, mens, adelaar en leeuw, en de lagere eindigen in mozaïeken van Venetiaans glas.
De geplande Glorie-gevel, de hoofdingang, wordt de grootste van de drie. Op de middelste deuren van Subirachs staat al het Onze Vader in het Catalaans, met de woorden “Geef ons heden ons dagelijks brood” in vijftig talen.
Beneden in de crypte ligt het graf van Gaudí. Hij wijdde de rest van zijn leven aan de kerk, en toen hij in 1926 stierf, aangereden door een tram, stond er minder dan een kwart van. “Mijn Opdrachtgever heeft geen haast”, zou hij hebben gegrapt.
Het begon met een boekhandelaar, Josep Maria Bocabella, die droomde van een “boetetempel” die volledig door giften werd betaald. In 1882 begon het werk volgens een conventioneel neogotisch plan. Toen de eerste architect een jaar later opstapte, nam Gaudí het over en veranderde alles.
In 1936 staken anarchisten de crypte in brand en drongen zijn atelier binnen, waarbij plannen en maquettes werden vernietigd. Zijn opvolgers reconstrueerden het ontwerp aan de hand van fragmenten en foto's, en vanaf de jaren tachtig namen computers het steenhouwwerk over dat eerst met de hand gebeurde.
De centrale Toren van Jezus Christus werd in 2026 voltooid, een eeuw na Gaudí's dood, en is 172,5 meter hoog. Dat is iets minder dan de heuvel Montjuïc: Gaudí vond dat geen mensenwerk Gods werk mocht overtreffen.
Niet missen
• De Geboortegevel.
• De Passiegevel.
• Het zuilenbos binnen.
• Het graf van Gaudí in de crypte.
Wist je dat?
• George Orwell noemde haar “een van de lelijkste gebouwen ter wereld”.
• Het magische vierkant op de Passiegevel telt in elke rij op tot 33, niet de gebruikelijke 34.
• Sinds 2018 komt een deel van de steen uit een steengroeve in Engeland, bij Chorley.