Omschrijving
Het Museu Marítim, het scheepvaartmuseum van Barcelona, vult de Drassanes Reials, de koninklijke scheepswerven in de buurt van Port Vell, bij de oude haven. Het gebouw is al de helft van de ervaring: een enorme gotische hal met stenen beuken waar eeuwenlang oorlogsschepen werden gebouwd.
De ster is de Galera Reial, een replica op ware grootte van de koninklijke galei van Don Juan van Oostenrijk, het vlaggenschip in de Slag bij Lepanto in 1571. Zo'n 60 meter lang, met 30 riemen aan elke kant, is het een reproductie van een schip dat op precies deze werven werd gebouwd.
Eromheen staan scheepsmodellen, navigatie-instrumenten, schilderijen en oude portolaankaarten, waaronder een kaart van Gabriel de Vallseca uit 1439, die van Amerigo Vespucci zou zijn geweest. Let ook op de gesneden boegbeelden, zoals de Blanca Aurora uit 1848, die de dochter van de reder voorstelt.
Het museum beheert ook de Santa Eulàlia, een driemastschoener uit 1919 die op een paar minuten lopen ligt aangemeerd aan de Moll de la Fusta. Als een van de laatste zeilschepen die vracht vervoerden op de Middellandse Zee, gaat ze op zaterdag onder zeil.
De werven zelf dateren uit de jaren 1280, toen Peter III van Aragón ermee begon tijdens de oorlog om Sicilië. In de 14e eeuw werd de stadsmuur uitgebreid om ze te omsluiten en kwam er een dak om de galeien 's winters te beschutten. In 1423 werden hier twaalf galeien tegelijk gebouwd.
Later verhuisde de scheepsbouw naar Cartagena en werden de hallen een artilleriekazerne. In juli 1936 werd er gevochten aan het begin van de Burgeroorlog. Het museum ging in 1941 open. Bij de laatste renovatie kwam onder de vloer een Romeinse en Visigotische begraafplaats tevoorschijn, compleet met glazen crematie-urnen.
Voor de ingang staat een replica van de Ictíneo I, de 19e-eeuwse onderzeeër van de Catalaanse uitvinder Narcís Monturiol; een model van zijn Ictíneo II staat binnen.
De ster is de Galera Reial, een replica op ware grootte van de koninklijke galei van Don Juan van Oostenrijk, het vlaggenschip in de Slag bij Lepanto in 1571. Zo'n 60 meter lang, met 30 riemen aan elke kant, is het een reproductie van een schip dat op precies deze werven werd gebouwd.
Eromheen staan scheepsmodellen, navigatie-instrumenten, schilderijen en oude portolaankaarten, waaronder een kaart van Gabriel de Vallseca uit 1439, die van Amerigo Vespucci zou zijn geweest. Let ook op de gesneden boegbeelden, zoals de Blanca Aurora uit 1848, die de dochter van de reder voorstelt.
Het museum beheert ook de Santa Eulàlia, een driemastschoener uit 1919 die op een paar minuten lopen ligt aangemeerd aan de Moll de la Fusta. Als een van de laatste zeilschepen die vracht vervoerden op de Middellandse Zee, gaat ze op zaterdag onder zeil.
De werven zelf dateren uit de jaren 1280, toen Peter III van Aragón ermee begon tijdens de oorlog om Sicilië. In de 14e eeuw werd de stadsmuur uitgebreid om ze te omsluiten en kwam er een dak om de galeien 's winters te beschutten. In 1423 werden hier twaalf galeien tegelijk gebouwd.
Later verhuisde de scheepsbouw naar Cartagena en werden de hallen een artilleriekazerne. In juli 1936 werd er gevochten aan het begin van de Burgeroorlog. Het museum ging in 1941 open. Bij de laatste renovatie kwam onder de vloer een Romeinse en Visigotische begraafplaats tevoorschijn, compleet met glazen crematie-urnen.
Voor de ingang staat een replica van de Ictíneo I, de 19e-eeuwse onderzeeër van de Catalaanse uitvinder Narcís Monturiol; een model van zijn Ictíneo II staat binnen.