Omschrijving
De Kathedraal van Barcelona, de Kathedraal van het Heilig Kruis en Sint-Eulalia, is de gotische zetel van de aartsbisschop van de stad, in het hart van het Gotische Kwartier. Torenspitsen en waterspuwers kronen de neogotische voorgevel, en een met palmen overschaduwde kloostergang verbergt een troep witte ganzen.
Er leven dertien ganzen. Waarom dertien? Omdat Sint-Eulalia, zo wil de traditie, dertien was toen de Romeinen haar martelden. Haar legende is wreed: naakt tentoongesteld op het openbare plein werd ze bedekt door een plotselinge sneeuwval in de lente, en daarna een straat af gerold in een ton vol messen.
Haar relikwieën liggen in de crypte, die vanuit het schip te zien is omdat het hoofdaltaar verhoogd is. De kloostergang, voltooid in 1448, omsluit de Put van de Ganzen en is een van de rustigste hoekjes van de oude stad.
Christenen bidden op deze plek sinds de laat-Romeinse tijd: resten van een doopkapel uit de 4e eeuw bestaan nog ondergronds. Een romaanse kathedraal werd gewijd in 1058, en de huidige gotische begon in 1298, gebouwd van het oostelijke einde naar het westen.
Eeuwenlang was de voorgevel een kale muur, zoals bij veel Catalaanse kerken. De neogotische gevel kwam pas aan het eind van de 19e eeuw, toen een rijke Barcelonees, Miguel Girona, aanbood ervoor te betalen. Zijn kinderen voltooiden hem in 1913.
Binnen is het schip 93 meter lang en 28 meter hoog. In een zijkapel hangt de Christus van Lepanto, een kruisbeeld dat naar verluidt opzij boog om een kanonskogel in de slag van 1571 te ontwijken, en sindsdien gebogen bleef.
In 1519 hield de jonge Karel V hier een kapittel van zijn Orde van het Gulden Vlies. De wapenschilden van de ridders staan nog op het koorgestoelte.
De kathedraal herbergt ook de graven van graaf Ramon Berenguer I en zijn vrouw Almodis, en van Sint-Raymundus van Peñafort. Een galerij met ramen boven de kapellen van de zijbeuken laat indirect licht binnen.
De stijl is Catalaanse gotiek, die niet naar hoogte streeft. Ze brengt de afmetingen van het gebouw in balans, met brede, open beuken, en dat geeft het interieur eerder rust dan een opstijgend gevoel.
Niet missen
• De kloostergang en zijn ganzen.
• De crypte van Sint-Eulalia.
• De Christus van Lepanto.
• Het koorgestoelte.
Wist je dat?
• Met Sacramentsdag “danst” een ei op de straal van een fontein, een oude traditie van Barcelona.
• Elke klokkentoren is 54 meter hoog.
• De bouw van de kathedraal duurde ongeveer 150 jaar, van 1298 tot 1448.
Er leven dertien ganzen. Waarom dertien? Omdat Sint-Eulalia, zo wil de traditie, dertien was toen de Romeinen haar martelden. Haar legende is wreed: naakt tentoongesteld op het openbare plein werd ze bedekt door een plotselinge sneeuwval in de lente, en daarna een straat af gerold in een ton vol messen.
Haar relikwieën liggen in de crypte, die vanuit het schip te zien is omdat het hoofdaltaar verhoogd is. De kloostergang, voltooid in 1448, omsluit de Put van de Ganzen en is een van de rustigste hoekjes van de oude stad.
Christenen bidden op deze plek sinds de laat-Romeinse tijd: resten van een doopkapel uit de 4e eeuw bestaan nog ondergronds. Een romaanse kathedraal werd gewijd in 1058, en de huidige gotische begon in 1298, gebouwd van het oostelijke einde naar het westen.
Eeuwenlang was de voorgevel een kale muur, zoals bij veel Catalaanse kerken. De neogotische gevel kwam pas aan het eind van de 19e eeuw, toen een rijke Barcelonees, Miguel Girona, aanbood ervoor te betalen. Zijn kinderen voltooiden hem in 1913.
Binnen is het schip 93 meter lang en 28 meter hoog. In een zijkapel hangt de Christus van Lepanto, een kruisbeeld dat naar verluidt opzij boog om een kanonskogel in de slag van 1571 te ontwijken, en sindsdien gebogen bleef.
In 1519 hield de jonge Karel V hier een kapittel van zijn Orde van het Gulden Vlies. De wapenschilden van de ridders staan nog op het koorgestoelte.
De kathedraal herbergt ook de graven van graaf Ramon Berenguer I en zijn vrouw Almodis, en van Sint-Raymundus van Peñafort. Een galerij met ramen boven de kapellen van de zijbeuken laat indirect licht binnen.
De stijl is Catalaanse gotiek, die niet naar hoogte streeft. Ze brengt de afmetingen van het gebouw in balans, met brede, open beuken, en dat geeft het interieur eerder rust dan een opstijgend gevoel.
Niet missen
• De kloostergang en zijn ganzen.
• De crypte van Sint-Eulalia.
• De Christus van Lepanto.
• Het koorgestoelte.
Wist je dat?
• Met Sacramentsdag “danst” een ei op de straal van een fontein, een oude traditie van Barcelona.
• Elke klokkentoren is 54 meter hoog.
• De bouw van de kathedraal duurde ongeveer 150 jaar, van 1298 tot 1448.