Omschrijving
Gràcia is de bohemien wijk van Barcelona, een web van smalle straten en kleine pleinen ten noorden van de Eixample, met onafhankelijke winkels, cafés, vintagewinkels en gezellige bars. Er zijn weinig grote ketens en het heeft een ontspannen, lokale sfeer. Tot 1897 was het helemaal geen Barcelona.
Het hart van Gràcia zijn de pleinen. De Plaça del Sol is het levendige, met terrassen die 's avonds volstromen. De Plaça de la Virreina is rustiger, voor een kerk, en op de Plaça de la Vila de Gràcia staat de 33 meter hoge klokkentoren van het oude stadhuis.
Dwaal door de kleine straten voor onafhankelijke winkels, vintagekleding, ateliers van ambachtslieden en tapasbars. Carrer de Verdi staat bekend om het winkelen, en de wijk heeft veel eten uit de hele wereld. Aan veel balkons hangen Catalaanse vlaggen.
Gaudí liet hier zijn sporen na. Zijn eerste grote huis, Casa Vicens, staat aan Carrer de les Carolines, en Park Güell rijst op aan de noordrand van de wijk. Mercè Rodoreda situeerde haar roman Het plein van de Diamant in Gràcia, op de Plaça del Diamant.
Gràcia was een eigen stad, met een eigen gemeenteraad, gegroeid rond een karmelietenklooster uit 1626, Onze-Lieve-Vrouw van Genade, dat haar haar naam gaf. Veel families uit Barcelona hadden hier een tweede huis, dicht bij de stad maar met de rust van een dorp.
Het bleef onafhankelijk gedurende de 19e eeuw, terwijl de Eixample dichterbij kroop. In 1897 lijfde Barcelona het in, maar Gràcia verloor nooit helemaal zijn eigen identiteit.
Mis het Festa Major de Gràcia niet, elk jaar in augustus sinds 1817. Ongeveer een week lang strijden de bewoners om de best versierde straat, die ze veranderen in tafereeltjes van de natuur, wilde dieren of figuren uit de popcultuur.
Naar oppervlakte is het het kleinste district van Barcelona, maar er wonen meer dan 120.000 mensen, en daarom zijn de pleinen van 's ochtends tot laat in de nacht druk.
Het hart van Gràcia zijn de pleinen. De Plaça del Sol is het levendige, met terrassen die 's avonds volstromen. De Plaça de la Virreina is rustiger, voor een kerk, en op de Plaça de la Vila de Gràcia staat de 33 meter hoge klokkentoren van het oude stadhuis.
Dwaal door de kleine straten voor onafhankelijke winkels, vintagekleding, ateliers van ambachtslieden en tapasbars. Carrer de Verdi staat bekend om het winkelen, en de wijk heeft veel eten uit de hele wereld. Aan veel balkons hangen Catalaanse vlaggen.
Gaudí liet hier zijn sporen na. Zijn eerste grote huis, Casa Vicens, staat aan Carrer de les Carolines, en Park Güell rijst op aan de noordrand van de wijk. Mercè Rodoreda situeerde haar roman Het plein van de Diamant in Gràcia, op de Plaça del Diamant.
Gràcia was een eigen stad, met een eigen gemeenteraad, gegroeid rond een karmelietenklooster uit 1626, Onze-Lieve-Vrouw van Genade, dat haar haar naam gaf. Veel families uit Barcelona hadden hier een tweede huis, dicht bij de stad maar met de rust van een dorp.
Het bleef onafhankelijk gedurende de 19e eeuw, terwijl de Eixample dichterbij kroop. In 1897 lijfde Barcelona het in, maar Gràcia verloor nooit helemaal zijn eigen identiteit.
Mis het Festa Major de Gràcia niet, elk jaar in augustus sinds 1817. Ongeveer een week lang strijden de bewoners om de best versierde straat, die ze veranderen in tafereeltjes van de natuur, wilde dieren of figuren uit de popcultuur.
Naar oppervlakte is het het kleinste district van Barcelona, maar er wonen meer dan 120.000 mensen, en daarom zijn de pleinen van 's ochtends tot laat in de nacht druk.