Omschrijving
De Arc de Triomf is een triomfboog in Barcelona zonder overwinning om te vieren. Hij staat aan het begin van een brede, met bomen omzoomde promenade, Passeig de Lluís Companys, die naar het Parc de la Ciutadella leidt, en is gebouwd van rode baksteen in een stijl met Moorse invloeden.
De stad bouwde hem als hoofdpoort van de Wereldtentoonstelling van 1888, en het thema was welkom, niet oorlog. In tegenstelling tot de Arc de Triomphe in Parijs of de Wellington Arch in Londen viert hij geen militaire overwinningen. Het hoofdfries heet Barcelona verwelkomt de naties.
Architect Josep Vilaseca koos onbepleisterde rode baksteen, makkelijker en goedkoper dan steen, en kleedde die aan met geglazuurd aardewerk, in een neomudéjarstijl die al op het modernisme wijst. Het nam de plaats in van een veel gedurfder plan: een toren van meer dan 250 meter hoog.
De details belonen een nauwkeurige blik. Stenen vleermuizen, het embleem van koning Jacobus I, zitten op de pijlers. De wigstenen vormen een grote lauwerkrans met de wapens van de 49 provincies van Spanje in 1888, met dat van Barcelona bovenaan, groter dan de rest.
Aan de andere kant toont een vroeg fries van Josep Llimona, Beloning, hoe de prijzen worden uitgereikt aan de deelnemers van de beurs.
De zijfriezen dragen allegorieën van landbouw, industrie en handel van Antoni Vilanova, en van wetenschappen en kunsten van Torquat Tassó. Het hoofdfries is het werk van Josep Reynés, zodat elke zijde van de boog zijn eigen verhaal vertelt.
Josep Vilaseca tekende hem als een poort, en zijn bakstenen massa's omlijsten de wandeling als een decor.
De tentoonstelling leed verlies, maar de boog, haar embleem samen met het Columbusmonument, werd nooit afgebroken. Hij opent nog steeds de promenade naar het Parc de la Ciutadella, op het terrein waar de beurs ooit stond, de poort naar het moderne tijdperk van de stad, en is een goed beginpunt voor een wandeling door de wijk La Ribera.
De stad bouwde hem als hoofdpoort van de Wereldtentoonstelling van 1888, en het thema was welkom, niet oorlog. In tegenstelling tot de Arc de Triomphe in Parijs of de Wellington Arch in Londen viert hij geen militaire overwinningen. Het hoofdfries heet Barcelona verwelkomt de naties.
Architect Josep Vilaseca koos onbepleisterde rode baksteen, makkelijker en goedkoper dan steen, en kleedde die aan met geglazuurd aardewerk, in een neomudéjarstijl die al op het modernisme wijst. Het nam de plaats in van een veel gedurfder plan: een toren van meer dan 250 meter hoog.
De details belonen een nauwkeurige blik. Stenen vleermuizen, het embleem van koning Jacobus I, zitten op de pijlers. De wigstenen vormen een grote lauwerkrans met de wapens van de 49 provincies van Spanje in 1888, met dat van Barcelona bovenaan, groter dan de rest.
Aan de andere kant toont een vroeg fries van Josep Llimona, Beloning, hoe de prijzen worden uitgereikt aan de deelnemers van de beurs.
De zijfriezen dragen allegorieën van landbouw, industrie en handel van Antoni Vilanova, en van wetenschappen en kunsten van Torquat Tassó. Het hoofdfries is het werk van Josep Reynés, zodat elke zijde van de boog zijn eigen verhaal vertelt.
Josep Vilaseca tekende hem als een poort, en zijn bakstenen massa's omlijsten de wandeling als een decor.
De tentoonstelling leed verlies, maar de boog, haar embleem samen met het Columbusmonument, werd nooit afgebroken. Hij opent nog steeds de promenade naar het Parc de la Ciutadella, op het terrein waar de beurs ooit stond, de poort naar het moderne tijdperk van de stad, en is een goed beginpunt voor een wandeling door de wijk La Ribera.